علی اکبر نوروز

چکیده

سیستم‌های حفاظت ویژه (SPS) یکی از کارآمدترین ابزارها برای محدود کردن عواقب ناشی از ایجاد ناپایداری در اثر اختلالات بزرگ در شبکه قدرت می‌باشند. سیستم خارج کننده ژنراتور (GRS) رایج‌ترین نوع SPS مورد استفاده بوده که به دو نوع همزمان (online) و غیرهمزمان (offline) تقسیم می‌شود. GRS غیرهمزمان بر اساس محاسبات غیرهمزمان و برای حالت نامی شبکه طراحی می‌شود و چنانچه نقطه کار فعلی شبکه با نقطه کار نامی متفاوت باشد افزایش ریسک در عملکرد همراه را به دنبال خواهد داشت. GRSهای همزمان اگر با مشخصات صحیح مورد استفاده قرار گیرند منجر به کاهش ریسک خواهند شد. در این پایان‌نامه، عملکرد GRS همزمان با در نظر گرفتن پارامترهای مختلف آن از قبیل زمان شروع و عرض پنجره داده‌های استفاده شده برای پیش‌بینی زاویۀ فاز بررسی شده و در ادامه یک روش ابتکاری جدید نیز برای تشخیص نقطه شروع پنجره داده‌ها با استفاده از مشتق مرتبه دوم معرفی شده و مورد آزمایش قرار گرفته است. همچنین ریسک GRS همزمان تحت شرایط مختلف و با ساختارهای بدون GRS و GRS غیرهمزمان مقایسه شده است. این روش‌ها بر روی شبکه WSCC آزمایش شده و نتایج آن به صورت کامل مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است. از جمله نتایج به دست آمده این است که همواره استفاده از یک پنجره داده با عرض بیشتر نمی‌تواند دقت بهتری در نتایج GRS همزمان داشته باشد و نقطه شروع زمان نمونه‌برداری نقش تعیین کننده‌ای در عملکرد GRS همزمان دارد.

تاریخ دفاع:چهار شنبه6/07/90 ساعت:17

محل: دانشکده برق