فاطمه جهرمی

چکیده

آسیب اعصاب محیطی از مشکلاتی است که هرساله  تعداد زیادی از افراد به آن دچار می شوند. برخی از انواع آسیب های عصبی خودبخود توانایی ترمیم ترمیم دارند. ولی سرعت کم ترمیم در این نوع آسیب ها خود مشکلاتی را برای فرد بیمار ایجاد می کنند. به طوری که عضلات فرد به علت قرار گرفتن در وضعیت بدون تحریک عصبی برای مدت طولانی مبتلا به آتروفی و فیبروز شده، و در نتیجه فرد از لحاظ حسی و حرکتی دچار آسیب می گردد. در این پروژ‍ه به بررسی اثر تابش اولتراسوند بر سرعت ترمیم عصب می پردازیم و سپس با بررسی تغییر بیان یکی از ژن های مؤثر بر رشد (CNTF) به این سوال پاسخ داده ایم که آیا اولتراسوند با تاثیر بر میزان بیان ژن های مؤثر بر رشد، سرعت ترمیم را افزایش می دهد یا علت دیگری برای این پدیده وجود دارد. بدین منظور از مدل آسیب کراش که با استفاده از پنس هموستاز در عصب سیاتیک موش صحرایی ایجاد شده است، استفاده کرده ایم. ابتدا در 3 گروه 3نوع تابش اولتراسوند انجام داده و بهترین شرایط اثرگذار را از بین سه گروه انتخاب کرده ایم. برای این کار در یک دوره 28 روزه درمان، میزان بازسازی عصب با استفاده از آزمایشات رفتاری اندازه گیری شد. این نتایج نشان دادند که گروه های تست نتایج بهتری نسبت به گروه کنترل دارند. . ولی یکی از گروه ها که در آن تابش اولتراسوند بصورت موج پیوسته بود و با فرکانس MHz 3، شدت w/〖cm〗^2  0.2و مدت زمان 2 دقیقه در هر روز از 72 ساعت بعد از جراحی آغاز و تا هفته چهارم به میزان 3 روز در هفته ادامه داشت، بهترین نتیجه را نشان داد.  بعد از یافتن بهترین پارامترهای تابش اولتراسوند، 50 موش صحرایی با آسیب کراش، در دو گروه کنترل و تست قرار گرفتند. آزمایشات الکتروفیزیولوژی در پایان هر هفته و استخراج عصب برای اندازه گیری میزان بیان ژن با استفاده از روش real time PCR در پایان روز چهارم و نیز در پایان هر هفته، بر روی 5 موش انجام می گرفت. نتایج آزمایشات الکتروفیزیولوژی نتایج آزمایشات رفتاری را تایید کردند. Real time PCR نشان داد که میزان بیان ژن CNTF در اکثر هفته ها در گروه تست نسبت به گروه کنترل بیشتر است. بنابراین بر اساس این نتایج، تاثیر اولتراسوند بر بیان ژن های مؤثر بر رشد عصب در فرآیند تسریع ترمیم عصب به اثبات رسید.

تاریخ دفاع: چهارشنبه  30/06/90 ساعت: 15

محل: دانشکده برق