بعضی از دانشجویان برای رسیدن به اهداف گوناگون خود دائماً در تلاش هستند. دائماً در عجله و شتاب به سر می برند و از فعالیتی به فعالیت دیگر روی می آورند

۱۹ اقدام زیر را انجام دهید کسالت دیگر معنا نخواهد داشت

غفلت از این نکتۀ مهم، اوقات گران بها و برگشت ناپذیر او و بسیاری از فرصت هایی را که می توانست در جهت ایجاد یک زندگی ثمربخش و سعادت مند به کار گیرد، به هدر می دهد.

داشتن برنامه و هدف کمک می کند که حتی اگر در مراحلی به بن بست برسیم، بتوانیم دوباره راهی را که در آن متوقف شده بودیم ادامه دهیم

چرا اصلاً باید وقتی را به عنوان وقت تفریح و فراغت داشته باشیم؟ متاسفانه خیلی از جوان ‌ ها بیش از حد به تحصیل یا کارشان چسبیده ‌ اند و فکر می ‌ کنند هر گونه تفریح مانع پیشرفتشان می‌شود یا کار بیهوده‌ای است. حتی اگر تفریح کنند بعدش احساس گناه می‌کنند. اگر از این دسته هستید یادتان باشد اگر زندگی یک دایره‌ی کامل باشد، تفریح یک قاچ مهم از این دایره است. تفریح باعث می‌شود هم هیجان‌های مثبت مثل شادی را تجربه کنیم و هم به ما انرژی مضاعفی برای انجام‌دادن بخش‌های هدفمند زندگی مثل کار و تحصیل می‌دهد. در واقع تفریح کیفیت زندگی ما را بالا می‌برد.

  اکثر کسانی که به تازگی از دبیرستان فارغ التحصیل شده و به دانشگاه آمده اند به زودی تفاوت بین تحصیل در دانشگاه و دبیرستان را در می یابند. این تفاوتها به گونه ای است که شاید نوع تحصیل و مطالعه در دانشگاه و دبیرستان با یکدیگر قابل مقایسه نباشد به همین دلیل ضروری است، مهارتهای خاصی را برای تحصیل در دانشگاه بیاموزیم و تمرین کنیم. در غیر اینصورت در آخر ترم با حجم بالایی از موارد درسی که باید برای امتحان آنها را مطالعه کنیم و همچنین حجم زیادی از مقاله ها، گزارش ها، پژوهشها و گزارش های کارآموزی روبرو می شویم که ما را به شدت آزار می دهند.

۲ ماه پیش زمانی که بالاخره مهرداد به خانواده اش اعلام کرد قصد ازدواج دارد، همه خوشحال شدند. والدین مهرداد از چند سال پیش به او اصرار می کردند ازدواج کند، اما مهرداد دوست داشت درسش تمام شود ، کاری پیدا کند و وقتی که از نظر مالی استقلال پیدا کرد، فرد مناسبی را برای ازدواج انتخاب کند

یکی از تصورات اشتباه افراد در زمان مراجعه به مشاور یا روان‌شناس، که البته می‌تواند باعث اضطراب و ناراحتی مراجع شود، این است که در طول جلسه‌ی مشاوره نباید سکوت کنند. فشار به خود برای حرف زدن پیوسته می‌تواند بسیار طاقت‌فرسا باشد و البته باعث می‌شود مراجع به جای تمرکز روی موضوعاتی که می‌خواهد درباره‌ی آنها حرف بزند دائم به این فکر کند چه طور مانع سکوت خود

استرس یک حقیقت زندگی روزمره است که هیچ کس نمی تواند از آن اجتناب کند. استرس، تنش و برانگیختگی بدنی و ذهنی در واکنش به حوادث و تغییراتی است که سازگاری فرد را برهم می زند. تپش قلب، تندتند نفس کشیدن، حالت تهوع، خشکی دهان، تکرر ادرار، سرد شدن بدن، گرفتگی عضلات، سردرد، کاهش تمرکز و حافظه، فکر کردن زیاد به عامل استرس زا، ناامیدی، پرخوابی یا بی خوابی و ...از علائم استرس می باشد. اخیراً به دنبال سرعت بالای انتشار یک بیماری ویروسی (کرونا) کمتر شناخته شده و ابتلای جمعیت قابل توجهی از یک کشور در یک بازه زمانی کوتاه و قرارگرفتن در یک وضعیت همه گیری جهانی، معمولا آسیب های مستقیم بیماری بیشتر به چشم می آیند. بخش قابل ملاحظه ای از این پیامدها شامل عوارض روانشناختی شایعی هستند که شباهت های زیادی با پیامدهای پس از وقوع حوادث طبیعی دارند. در چنین شرایطی، افرادی که از قبل دچار اختلالات اضطرابی بوده و یا تحت درمان هستند، ممکن است در شرایط فعلی نیز دچار تشدید علائم بیماری خود شوند. در این راستا نکات زیر جهت کمک به افرادی که تحت استرس هستند، توصیه می گردد.

بسیاری افراد معتقدند خودشان تعیین کننده اتفاقات و رخدادهای زندگی خود هستند، اما اگر رفتارها و گفتار این افراد را به دقت مورد بررسی قرار دهیم متوجه می‌شویم که واقعیت چیز دیگری است

پیش از آنکه شروع به بهبود عزت نفس خود نمائید، ابتدا به توانایی آن اعتقاد داشته باشید. لزوماً هر تغییری سریع و آسان رخ نمی دهد، اما می تواند اتفاق بیفتد. شما ضعیف نیستید! به محض پذیرش و یا حداقل توجه به جمله مذکور، می توان گام های سه گانه را برای تغییر عزت نفس برداشت:

مولا امیر مومنان علی (ع ) به کمیل میفرماید :ای کمیل بدان هیچ حرکتی نیست که برای انجامش نیاز به شناخت نباشد   همچنین در قرآن مجید میخوانیم: (لا تقف ما لیس لک به علم) یعنی هرگز آنچه را که بدان علم شناخت نداری دنبال مکن .

  در روند یک حادثه ی ناخوشایند، نخستین رویداد ، عبارت است از « احساس خطر » که موجب تپش قلب ، افزایش فشار خون ،انقباض عروق پوستی به صورت رنگ پریدگی صورت ، تند تر شدن سرعت تنفس و انقباض عضلات اندام ها ، می شود که مجموعاً بدن را برای مرحله دوم یعنی گریز یا ستیز آماده می سازد .   مبهم بودن احتمال وقوع یک حادثه یا نامشخص بودن ماهیت آن از علتهای مهم بروز اضطراب و نگرانی می باشد. در برابر عوامل اضطراب زا افراد عکس العمل متفاوت دارند بعضی از اشخاص قادرند بار هیجانی و عاطفی سنگینی را بی آنکه زیر فشار آن خرد نشوند تحمل کنند و برای بعضی از افراد فشار سنگینی بار باید خیلی کم باشد تا ذهنشان بتواند در حالت تعادل بماند . به عنوان مثال سلاح اتمی بجای آنکه برای تأمین سلامت و خوشبختی جهان استفاده شود ، به عنوان سلاحی که تمام جهان را تهدید می کند موجب نگرانی انسانها شده است و این نگرانی واقع بینانه می باشد. بنابراین بعضی از ترس ها و نگرانی ها لازم و مطلوب هستند ، ما باید تلاش کنیم تا بر ترس های زیاده از حد   که ما را منجمد می کند غلبه کنیم .   به طور کلی برای رفع نگرانی ها در مورد موضوعاتی که نامشخص و مبهم هستند و عواقبشان مشخص نمی باشد می توان از روشهای زیر بهره جست:   ۱ . ابهام و بی اطمینانی در مورد یک موضوع و عواقب احتمالی آن ، یک احساس ناخوشایند و تنش زا است که می تواند فعالیت روزمره را مختل سازد . باید نتایج احتمالی موضوع را با تحقیق ، مطالعه و مشورت ، کشف نمائید تا ابهام از بین برود . ابهام همیشه از کمبود دانش   نشأت می گیرد .   ۲. نباید اجازه دهید موضع نگران کننده ، دامنه خود را گسترش دهد . با فکر کردن به ماهیت دقیق موضوع نگران کننده و بازنویسی آن ماهیت موضوع و محدودیت آن مشخص می شود . پرداختن به کارهای روزمره و مشغول کردن خود به سرگرمی ها از قبیل موسیقی یا دیدار دوستان ، ورزش و ... اضطراب را محدود می کند. انجام فعالیت های مشخص به خودی خود باعث تقویت و استحکام اعتماد به نفس در   انسان می شود .   ۳. در هیچ شرایطی از مسیر اصلی و روال عادی زندگی خارج نشوید . هر انسان در مورد خود یک برداشت و تصور شخصی دارد هرگاه تصور شما از خودتان یک فرد ژولیده ، ضعیف و ناتوان ، خجالتی و بی دست و پا باشد ، در برابر مشکلات به ویژه اضطراب و افسردگی به سهولت تسلیم خواهید شد و بالعکس. اگر فرد نیرومند ، آراسته ، نظیف ، مدیر و با ابهت باشد ، نه تنها کمتر دچار اضطراب می شود ، بلکه پس از مدتی می بینید که موضوع چقدر بی اهمیت بوده است .   ۴. روحیه خود را حفظ کنید . هرگز انزوا طلبی را پیشه خود نسازید . اضطراب موجب بی حوصلگی می گردد ، بی حوصلگی انزوا طلبی را موجب می گردد و انزوا طلبی و تنهایی نتیجه ای به جز تشدید اضطراب نخواهد داشت .بنابراین باید از زنجیره بیماری زا را بشکنید .   ۵. سعی کنید هر چند گاه یکبار ، موضوع های نگران کننده را با یکی از نزدیکترین کسان خود از قبیل همسر ، دوست و یا روانشناس در میان بگذارید چرا که اطرافیان بهتر از خودتان می توانند پوچ بودن نگرانی هایتان را ببینند . از مخفی کردن احساس های منفی در دل خود بپرهیزید .ابراز احساسات مایه شکسته شدن غرور نیست چرا که تمام مردم حداقل در دورانی از زندگی خود ، حتی برای مدت کوتاه و   گذرا دچار نگرانی و اضطراب می شوند .   ۶. زود نتیجه گیری کردن در مورد احتمالات وخیم و تصور این که بدترین حادثه ممکن ، به زودی رخ خواهد داد ، کار آسانی است ولی منطقی و صحیح نیست . اگر انسان مرتباً به احتمال وقوع فرآیندی فکر کند و آن را با جزئیات و عواقبش ، در ذهن خود تجسم نماید ، رفته رفته برایش به صورت یک واقعه حتمی تصور می شود که به زودی رخ خواهد داد . به عبارت دیگر شما در ذهن خود یک پل بزرگ می زنید و از همه احتمالات بعید ، به سرعت عبور می کنید و ظرف لحظه ای به آن واقعه ناگوار می رسید . منطقی باشید و به زمان حال و آنچه اکنون وجود دارد بیاندیشید نه به چیز هایی نامتحمل و بعید.   ۷. منحرف کردن فکر از مقوله های منفی به سوی رویدادها و سوژه های مثبت ، استراتژی مفیدی برای غلبه بر اضطراب و نگرانی است که ولی تنها راه حل نیست. بهترین کار این است که با دقت به موضوع فکر کنید و ببینید چه گامهای مؤثر و درستی می توانید در جهت حل مشکل و غلبه بر نگرانی ناشی از آن بردارید ، آنگاه بی درنگ شروع به عمل کنید و در آن جهت حرکت نمائید.   ۸. در شرایط اضطرابی ، تعهد ها و مسئولیت های جدید نپذیرید . فشار کاری زیاد یکی از عوامل استرس زاست. بنابراین از ساعات کار بیش از حد بپرهیزید و در مقابل استراحت کنید و به تفریح بپردازید. تهیه کننده: نیلوفر امیرزاهدی کارشناس ارشد روان شناسی بالینی بالا