چکیده

  در آزمایش­های میدانی استفاده از داده­های بدست آمده از آزمایش و بررسی و تحلیل آن­ها از اهمیت زیادی برخوردار است. در این رساله بعد از مختصر توضیحی که در مورد آزمایش میدانی ایستگاه بهرام و پارامترهای برداشت شده در آن پرداخته شده، پاسخ خط آهن در اثر عبور قطار(یک دیزل 6 محوره به همراه یک واگن باری 4 محوره ) مورد بررسی قرار گرفته است. مقدار تنش یا کرنش در ریل در سه حالت 1- قبل از زیرکوبی 2- بعد از زیرکوبی و 3- بعد از پایدارسازی با هم مقایسه شده و اثر زیرکوبی و پایدارسازی در کاهش تنش­های ریل، نشان داده شده است. مقدار شتاب قائم ریل و جابجایی قائم خط نیز در هر سه حالت بالا بررسی و با هم مقایسه شده است. علاوه بر این تغییر در جابجایی قائم خط و مقادیر تنش یا کرنش و همچنین مقادیر شتاب قائم ریل به ازای افزایش سرعت در هر سه حالت بررسی شده است. مقدار نسبت میرایی خط ( ( با استفاده از داده­های آزمایش ضربه و با کمک روش تنزل لگاریتمی در دو حالت 1- قبل از زیرکوبی و 2- بعد از پایدارسازی محاسبه شده است. در نهایت به کمک داده­های برداشت شده توسط تغییر مکان­سنج­ها [1] مدول خط ( u ) به عنوان پارامتری که کم بودن آن موجب نشست­های تفاضلی در طول خط شده و نیاز به تعمیر و نگهداری خط را افزایش می­دهد، محاسبه شده است.

  کلید واژه: تنش- کرنش- ریل- جابجایی قائم خط- شتاب- دیتا لاگر- مدول خط- نسبت میرایی

  [1] LVDT