حیات جمعی کلاس درس، معماری رقابتی یا مشارکتی؟ سوال اول: آیا کلاس درس، باید حیات جمعی داشته باشد؟ پرسش و پاسخ: - رتبه ورودی کنکور دانشجویان کلاس چند است؟ *- حدودا 1000 -درجه بندی استاد کلاس، در کشور چقدر است؟ *-حدودا 100 -درجه بندی دانشگاه در جهان چقدر است؟ *-حدودا 1000 -می توان نتیجه گرفت، در دنیا حدودا 100000 نفر از نظر استعداد، استاد و امکانات آموزشی، جلوی ما قرار دارند و در رقابت فردی بر ما غالبند. حال آیا، جبر محیط باعث حذف ما می شود؟ آیا ما نمی توانیم رتبه نخست را کسب کنیم؟ پاسخ به این سوال این است، که از نظر فردی شما نمی توانید، ولی اگر جمعی با هدف مشترک تشکیل دهید و در راستای اهداف خود، تلاش کنید، و با هم همکاری کنید، می توانید. بنابراین، برای اینکه بتوانیم بهترین کلاس دنیا را داشته باشیم، کلاس ما باید حیات جمعی داشته باشد. (یکی از نقاط ضعف جامعه ما، با وجود برخورداری از هوش و هیجان بالا، عدم توانایی بهره برداری از حیات جمعی است. معمولا جوامع با هوش و هیجان پایین تر، توانایی ایجاد حیات جمعی موفقتری دارند. زیرا کسی که سطح هوش و هیجان بالایی دارد، چندان هماهنگی کاملی با گروه ندارد و خود را صاحب نظر می داند، مگر اینکه تقوای بالایی داشته باشد. نیاز به حیات جمعی، در عملیات نظامی بسیار مهم است. با این تحلیل، دلیل غلبه مغول بر جامعه ای با سطح هوش و هیجان بالا، توجیه پذیر است.) سوال دوم: حیات جمعی کلاس، باید با معماری رقابتی باشد یا معماری مشارکتی؟ یک دسته بندی اساسی پیرامون معماری اجتماع، بین انسانها وجود دارد و آن اولویت بندی نسبت به دو مقوله رقابت و مشارکت است. نظر شما چیست؟ آیا رقابت اولویت دارد یا مشارکت؟ عزت نفس یا محبت؟ حذف یا آموزش؟ قرمز یا آبی؟ جنوب یا شمال؟ غرب یا شرق؟ راست یا چپ؟ جمهوری خواه یا دموکرات؟ آزادی یا برابری؟ تکامل با جنگ یا با آموزش؟ خصوصی یا تعاونی؟ سرمایه داری یا مارکسیسم؟ اصالت فرد یا جمع؟ ارتباط ما با سایر افراد گروه یا اجتماع باید رقابتی باشد یا مشارکتی؟ آیا برای تکامل و پیشرفت جامعه، ضعیف باید حذف شود، یا به آن کمک شود؟ آیا در سازماندهی جامعه باید از تکامل طبیعی داروین و الگوریتم ژنتیک الهام گرفت یا از همکاری اجتماعی زنبورهای عسل، مورچه ها، مهاجرت دسته جمعی حیوانات، نرونهای عصبی، گلبولهای سفید و غیره الهام گرفت؟ آیا اضمحلال مارکسیسم، دلیلی بر غلبه معماری رقابتی است؟ آیا دانشجویان در کلاس درس، به سایر دانشجویان به شکل رقیب نگاه می کنند یا همکار؟ آیا استاد در صدد حذف دانشجویان ضعیف است یا باید برای آموزش و یادگیری آنها برنامه ریزی کند؟ پاسخ به این سوال جنبه های مختلفی دارد. معمولا انسانهای برخوردار و قوی، خواهان معماری رقابتی هستند و انسانهای نابرخوردار و ضعیف، معماری مشارکتی را ترجیح می دهند. سرعت تکامل جامعه، با معماری رقابتی که با حذف عناصر ضعیف همراه است، نسبت به معماری مشارکتی که سعی دارد با کمک و آموزش ضعیفان، وضعیت آنها را در سطح مطلوب نگه دارد، بیشتر است. لذا کسانی که انگیزه مادی دارند و حیات آنها در زندگی مادی خلاصه می شود و برنامه ریزی جدی برای بعد از مرگ ندارند، و برای رسیدن به رفاه، عجله دارند، معماری رقابتی را برمی گزینند. لکن به نظر می رسد، اولویت اول کسانیکه انگیزه الهی دارند، و حیات واقعی را بعد از مرگ می دانند و برای آن برنامه ریزی می کنند، معماری مشارکتی می باشد. در معماری مشارکتی، اصل اساسی، آموزش همگانی می باشد تا افراد ضعیف، حذف نشوند. در این معماری محبت، غلبه دارد. در معماری رقابتی، اصل اساسی آزادی است و افراد ضعیف جامعه حذف می شوند و عزت نفس، کلیدی ترین شاخص این معماری می باشد. حال کدام معماری را باید در سازماندهی کلاس درس درنظر گرفت؟ دانشجویان رقیب همند یا همکار؟ سوال سوم: چه کنیم تا کلاس درس ما، حیات جمعی مشارکتی داشته باشد؟ - مهمترین مشخصه حیات جمعی، ارتباط افراد کلاس با یکدیگر است. با زیرساختهای مجازی مثل محفل های بحث و گفتگو، می توان از طریق وب، ارتباط کاملی بین دانشجویان برقرار کرد. - هر یک از دانشجویان، یک شیی خودسازمانده درنظر گرفته می شود که دستاوردهای خود را در معرض سایرین قرار می دهد و دستاوردهای سایرین را مورد تجزیه و تحلیل قرار می دهد. |
